Raport Zintegrowany 2018 | GK PGE

Otoczenie regulacyjne

Krajowe otoczenie regulacyjne

Segmenty Regulacja Cele regulacji Ostatnie rozstrzygnięcia Kolejny etap Wpływ na PGE

 

Notyfikacja rynku mocy (ustawy o rynku mocy). Ustawa o rynku mocy ma na celu wdrożenie rynku mocy, na którym towarem będzie moc dyspozycyjna netto, którą mogą oferować wytwórcy oraz odbiory energii (DSR), uzyskując wynagrodzenie za gotowość do jej dostarczania wraz z obowiązkiem jej dostarczenia w okresach napiętego bilansu mocy (tzw. okresach zagrożenia). KE nie wniosła sprzeciwu co do programu pomocowego przewidzianego w ustawie o rynku mocy (decyzja z 7 lutego 2018 roku). Umożliwi od 2021 roku uzyskanie przychodów z tyt. utrzymywania mocy, równoległych z przychodami ze sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej.
Ustawa o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji. Ma na celu wsparcie jednostek wytwarzających energię elektryczną w wysokosprawnej kogeneracji w zakresie, w jakim koszty tego wytwarzania przekraczają rynkową cenę energii:
  • jednostki <50MW – istniejące i modernizowane: premia gwarantowana, której wysokość ustanawia Minister Energii; nowe i znacznie zmodernizowane: premia ustalana w aukcji,
  • jednostki od 50MW – istniejące i modernizowane: premia gwarantowana ustalana corocznie przez Ministra Energii; nowe i znacznie zmodernizowane: premia ustalana w naborze.
Ustawa uchwalona w grudniu 2018 roku. Weszła w życie 1 stycznia 2019 roku z zawieszeniem wypłat premii i organizowania aukcji i naborów do czasu uzyskania zgody KE.

Przewidywane uzyskanie zgody KE – II kw. 2019 roku.

Do wdrożenia ustawy konieczne jest wydanie 6 rozporządzeń – ich projekty są w trakcie opracowania.

Zapewni stabilne przychody (do 15 lat) pokrywające koszty znacznych modernizacji istniejących i budowy nowych jednostek kogeneracji.

Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii. Nowelizacja wdraża ustalenia z KE dokonane w ramach notyfikacji i przewiduje m.in. zmianę sposobu obliczania uzyskanej pomocy publicznej oraz zmiany w kształcie koszyków technologicznych w aukcjach.

Ponadto nowelizacja likwiduje postanowienia dot. zamkniętych systemów dystrybucyjnych oraz klastrów energii, a także doprecyzowuje sposób funkcjonowania wsparcia dla instalacji o mocy poniżej 1MW (FIT/FIP) oraz wsparcia dla biomasy.

Uchwalona w czerwcu 2018 roku, weszła w życie w lipcu 2018 roku.

Zgoda KE uzyskana w grudniu 2017 roku. Nowelizacja jest konsekwencją uzgodnień z Komisją Europejską.

W zakresie biomasy – zniesienie wymogu udziału tzw. biomasy lokalnej, co zwiększa swobodę w zakresie zakupu surowca.

Ułatwienie dostępu do wsparcia instalacjom wiatrowym i PV o małej mocy (zniesienie ograniczeń administracyjnych).

Nowelizacja ustawy o odnawialnych źródłach energii w zakresie zmiany wysokości obowiązku umorzenia świadectw pochodzenia. W 2017 roku obowiązek umorzenia świadectw pochodzenia wynosił 15,4% wolumenu sprzedanej energii, a w 2018 roku wzrósł do poziomu 17,5%. W 2017 roku przy średniej cenie PMOZE_A wynoszącej 35,6 PLN/MWh koszt dla odbiorcy energii wyniósł 5,5 PLN/MWh. W 2018 roku przy średniej cenie PMOZE_A wynoszącej 97,7 PLN/MWh koszt dla odbiorcy energii wyniósł 17,1 PLN/MWh.

Należy mieć na uwadze, że kontraktacja energii na dany rok odbywa się w roku poprzednim, stąd też koszt dla klienta końcowego w wysokości ok. 5 PLN/MWh za 2017 rok zmaterializował się w 2018 roku, zaś koszt za 2018 rok zmaterializuje się w rachunku za energię w 2019 rok.

Nowelizacja ustawy – Prawo wodne. Ustawa ma na celu m.in. umożliwienie jednoznacznego wskazania wartości, którą należy przyjąć do ustalenia opłaty stałej w przypadku wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych pozwoleń wodnoprawnych albo pozwoleń zintegrowanych. Ustawa jest przedmiotem prac Stałego Komitetu Rady Ministrów (grudzień 2018 rok). Przewiduje się wejście w życie ustawy przed zakończeniem prac Sejmu VIII kadencji. Usunięcie dotychczasowych wątpliwości interpretacyjnych związanych z uiszczaniem opłat z tyt. korzystania z usług wodnych.

Ustawa o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Ustawa ma na celu ukształtowanie rynku elektromobilności (usługi ładowania) oraz określa zasady rozwoju i funkcjonowania infrastruktury służącej do wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie, w tym wymagania techniczne, jakie ma spełniać ta infrastruktura. Ustawa uchwalona w styczniu 2018 roku. Wprowadzenie warunków do rozwoju ogólnodostępnych stacji ładowania bez konieczności posiadania koncesji, a także z uproszczonymi procedurami budowy stacji.

Nałożenie na OSD obowiązku budowy ogólnodostępnych stacji ładowania w sytuacji, gdy nie zostaną osiągnięte minimalne liczby punktów ładowania wynikające z ustawy.

Nowelizacja ustawy Prawo energetyczne Nowelizacja ustawy – Prawo energetyczne zawiera szereg zmian m.in.:
  • Kompleksowe uregulowanie kwestii magazynowania energii.
  • Wprowadzenie obowiązku instalacji liczników zdalnego odczytu oraz ustanowienie operatora informacji pomiarowych.
W listopadzie 2018 roku zakończono konsultacje publiczne projektu ustawy. Konferencja uzgodnieniowa ustawy (II kw. 2019 rok).

Prace w Sejmie i Senacie (III kw. 2019 rok).

Przyjęcie ustawy (IV kw. 2019 rok).

Zmiany dla OSDzwiązane z projektowanym wprowadzeniem obowiązku instalacji inteligentnych liczników (dodatkowy obowiązek OSD) oraz ustanowienie centralnego modelu zarządzania danymi pomiarowymi.

Umożliwienie rekuperacji energii elektrycznej.

Uregulowanie statusu magazynów energii oraz wprowadzenie ułatwień administracyjnych do ich powstawania.

Wprowadzenie zamkniętych obszarów dystrybucyjnych może wpłynąć na rozwój tzw. mikrosieci.

Nowelizacja ustawy Prawo energetyczne – obligo giełdowe.
  • Wprowadzenie 100% obliga giełdowego przy utrzymaniu dotychczasowych wyłączeń spod obliga giełdowego (np. energia z OZE, kogeneracji).
  • Regulacja sprzedaży rezerwowej
Ustawa uchwalona w listopadzie 2018 roku, weszła w życie 1 stycznia 2019 roku. Konieczność dostosowania strategii handlowej do nowego poziomu obliga giełdowego.

Ustawa o ustaleniu cen maksymalnych energii w 2019 roku.
  • Obniżenie stawki akcyzy na energię elektryczną.
  • Obniżenie stawek opłaty przejściowej.
  • Wprowadzenie cen maksymalnych energii elektrycznej w 2019 roku (zarówno w obrocie jak i dystrybucji) i wprowadzenie systemu rekompensat dla spółek obrotu.
Ustawa uchwalona w grudniu 2018 roku, weszła w życie 1 stycznia 2019 roku. Wydanie rozporządzenia Ministra Energii, które ma stanowić podstawę do określenia wysokości rekompensaty dla spółek obrotu i OSD spodziewane w kw. 2019 roku. Ustawa wpływa na funkcjonowanie spółek obrotu z uwagi na obowiązek określenia cen za sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej w 2019 roku na poziomie cen z 2018 roku oraz zmian zawartych już umów.

 

Rozporządzenie Ministra Energii zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną. Zmiany mają dotyczyć:
  • Mechanizmu uwzględniania w ramach tzw. konta regulacyjnego w taryfach operatorów systemów elektroenergetycznych różnic w osiąganych faktycznie przychodach w latach poprzednich, w stosunku do przychodów wynikających z zatwierdzanych dla tych lat taryf.
  • Stosowania mechanizmów regulacji jakościowej w procesie taryfowym operatorów systemów elektroenergetycznych.
  • Naliczania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii elektrycznej oraz standardów jakościowych obsługi odbiorcy.
Projekt został przekazany do konsultacji publicznych. Analiza uwag zgłoszonych w czasie konsultacji.

Wprowadzenie konta regulacyjnego może skutkować w niektórych latach zmniejszeniem przychodu z dystrybucji.

Zagraniczne otoczenie regulacyjne

Segmenty Regulacja Cele regulacji Ostatnie rozstrzygnięcia Kolejny etap Wpływ na PGE



Dyrektywa EU ETS i akty wykonawcze oraz delegowane Przeciwdziałanie zmianom klimatu i realizacja zobowiązań wynikających z Porozumienia Paryskiego.

Stworzenie poprzez odpowiedni sygnał cenowy CO2 odpowiednich zachęt inwestycyjnych do rozwijania źródeł niskoemisyjnych.

19 marca 2018 roku opublikowano w Dzienniku Urzędowym UE Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/410 z 14 marca 2018 roku zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w celu wzmocnienia efektywnych pod względem kosztów redukcji emisji oraz inwestycji niskoemisyjnych oraz decyzję (UE) 2015/1814, w związku z czym rewizja EU ETS oraz MSR weszła w życie 8 kwietnia 2018 roku.

Główne ustalenia przyjętej rewizji EU ETS:

  • Zwiększenie liniowego współczynnika redukcyjnego (LRF) do 2,2% rocznie od 2021 roku.
  • Podwojenie wolumenu uprawnień kierowanych do rezerwy stabilności rynkowej (MSR) w latach 2019-2023 z12% do 24% uprawnień w obrocie wraz z wprowadzeniem cyklicznego ich kasowania od 2023 roku w liczbie wykraczającej ponad wolumen tych uprawnień, które były przedmiotem aukcji w roku poprzedzającym.
  • Zmienione zasady funkcjonowania derogacji (art. 10c) oraz utworzenie Funduszu Modernizacyjnego (art. 10d),
    w tym wykluczenie w ramach finansowania z Funduszu Modernizacyjnego inwestycji opartych o stałe paliwa kopalne.
  • Kontynuacja przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji dla ciepła sieciowego oraz wysokosprawnej kogeneracji w związku z produkcją ciepła oraz chłodu (art. 10a).
  • Utworzenie Funduszu Innowacyjnego w celu wsparcia innowacji w dziedzinie niskoemisyjnych technologii w rozłożonych równomiernie pod względem geograficznym lokalizacjach na terytorium Unii.
Data transpozycji większości postanowień dyrektywy do prawa krajowego – 9 października 2019 roku.

KE pracuje nad wydaniem aktów wykonawczych i delegowanych oraz wytycznych związanych z implementacją rewizji EU ETS na poziomie prawa UE.

Najistotniejsze znaczenie z perspektywy GK PGE będą mieć:

  • akt wykonawczy określający sposób funkcjonowania Funduszu Modernizacyjnego,
  • akt delegowany dotyczący zasad przydziału bezpłatnych uprawnień dla ciepła,
  • akt delegowany określający zasady funkcjonowania Funduszu Innowacyjnego.

Spodziewane przyjęcie ww. aktów prawnych – I połowa 2019 roku.

Poprawa konkurencyjności źródeł odnawialnych i gazowych, kosztem jednostek wytwórczych wykorzystujących węgiel kamienny i w dalszej kolejności brunatny.

Wzrost kosztów operacyjnych konwencjonalnego wytwarzania energii elektrycznej.

Możliwe uzyskanie bezpośredniego wsparcia inwestycyjnego od 2021 roku w ramach Funduszu Modernizacyjnego oraz Funduszu Innowacyjnego.

 

Segmenty

Regulacja Cele regulacji Ostatnie rozstrzygnięcia Kolejny etap

Wpływ na PGE



Dyrektywa RED II Promowanie rozwoju energii ze źródeł odnawialnych w sektorach elektroenergetycznym, ciepłowniczym i transportu, mające służyć osiągnięciu przez UE jako całość 32% udziału OZE w zużyciu energii w 2030 roku. Kluczowe przyjęte kwestie (dyrektywa weszła w życie 24 grudnia 2018 roku) to m.in.:
  • Konieczność zadeklarowania wkładów krajowych – nie wskazano wprost celów krajowych.
  • Stabilność systemów wsparcia.
  • Wprowadzenie ułatwień i przyspieszenia procesu inwestycyjnego dla OZE.
  • Indykatywny cel corocznego zwiększania udziału OZE w ciepłownictwie i chłodnictwie.
  • Ograniczenia dot. produkcji energii elektrycznej w jednostkach biomasowych.
  • Kryteria zrównoważonego rozwoju oraz ograniczania emisji gazów cieplarnianych dla paliw z biomasy.
Obowiązek transponowania dyrektywy do krajowego porządku prawnego – do 30 czerwca 2021 roku. Zwiększanie udziału OZE z zerowym kosztem zmiennym będzie powodowało zmianę profilu pracy jednostek konwencjonalnych.
Wpływ na program inwestycyjny w segmencie wytwarzania (w tym OZE) oraz ciepłownictwa poprzez konieczność uwzględnienia rozwoju jednostek OZE.
Wpływ na segment obrotu poprzez rozwój segmentu prosumenckiego, stanowiącego dla odbiorcy końcowego alternatywę dla zakupu energii.




Rozporządzenie Governance Wprowadzenie ram dla realizacji celów energetyczno-klimatycznych UE poprzez ustanowienie systemu wyznaczania i monitorowania celów przez państwa członkowskie. Kluczowe przyjęte kwestie (przepisy Rozporządzenia, istotne dla sektora elektroenergetycznego, weszły w życie 10 stycznia 2019 roku) to m.in.:
  • Konieczność przedłożenia przez Polskę do KE Zintegrowanego Krajowego Planu na rzecz Energii i Klimatu, w którym zostanie zadeklarowana trajektoria rozwoju OZE oraz poprawa efektywności energetycznej, a także długofalowa polityka redukcji emisji CO2 oraz rozwój połączeń transgranicznych.
Projekt Zintegrowanego Krajowego Planu na rzecz Energii i Klimatu został przedłożony przez Polskę KE.

Termin na zgłoszenie finalnej wersji tego planu – do 31 grudnia 2019 roku.

Wpływ Rozporządzenia analogiczny, jak dla Dyrektywy RED II i EED. Wynika to z faktu, że najistotniejsze przepisy Rozporządzenia wprowadzają mechanizmy mające zapewnić wykonanie celów UE z tych Dyrektyw, kolektywnie przez państwa członkowskie UE.




Dyrektywa EED Promowanie poprawy efektywności energetycznej w zakresie zarówno energii pierwotnej, jak i energii finalnej, mające służyć osiągnięciu przez UE jako całość celu 32,5% poprawy efektywności energetycznej w 2030 roku. Kluczowe przyjęte kwestie (dyrektywa weszła w życie 24 grudnia 2018 roku) to m.in.:
  • Konieczność deklarowania poprawy efektywności energetycznej – cele nie są jednak wiążące.
  • Przedłużenie obowiązku osiągania oszczędności energii finalnej, (realizowanego obecnie głównie poprzez system białych certyfikatów), połączone ze zmianą sposobu obliczania wymaganego poziomu oszczędności (co roku 0,8% zużycia energii finalnej).
  • Zmiana wysokości domyślnego współczynnika konwersji energii finalnej na pierwotną.
Obowiązek transponowania dyrektywy do krajowego porządku prawnego – do 25 czerwca 2020 roku. Wpływ na wszystkie segmenty, polegający na ograniczeniu wzrostu zużycia energii poprzez podejmowanie działań efektywnościowych.
Wpływ na segment obrotu wynikający z obciążenia kosztami funkcjonowania systemu białych certyfikatów.


Rozporządzenie EMR Stworzenie prawnych ram dla dalszej integracji wewnętrznego rynku energii elektrycznej. 18-19 grudnia 2018 roku odbył się ostatni trilog, podczas którego uzgodniono ostateczne brzmienie Rozporządzenia w sprawie wewnętrznego rynku energii elektrycznej. Porozumienie będzie musiało zostać zaakceptowane przez Parlament Europejski i Radę.
Główne ustalenia przyjętego Rozporządzenia to m.in.:
  • Zasady dot. stosowania EPS 550 i ochrony praw nabytych:
    • Uzgodnione rozwiązanie zakłada wyłączenie spod wymagań opisanych w rozdziale IV Rozporządzenia (w tym EPS 550) kontraktów zawartych przed 31 grudnia 2019 roku, w tym kontraktów wieloletnich zawartych przed tą datą.
    • Jeśli kontrakty mocowe zostaną zawarte po dniu wejścia w życie rozporządzenia:
      • dla jednostek, które emitują więcej niż 550 g CO2/kWh (EPS 550) oraz 350 kg CO2/KWe/rok (carbon budget) oraz zaczną komercyjnie wytwarzać energię elektryczną przed datą wejścia w życie rozporządzenia miałby zastosowanie okres przejściowy do 1 lipca 2025 roku,
      • dla jednostek, które emitują więcej niż 550 g CO2/kWh (EPS 550) oraz zaczną komercyjnie wytwarzać energię elektryczną po dacie wejścia w życie rozporządzenia nie przewiduje się żadnego okresu przejściowego.
  • Definicja mechanizmów mocowych, wykluczająca spod zakresu definicji usługi pomocnicze i środki zarządzania ograniczeniami.
  • Wprowadzenie regulacji dot. europejskiej i krajowych ocen wystarczalności (ERAA i NRAA), w tym zakazu zawierania nowych kontraktów mocowych, gdy oceny te nie potwierdzą deficytu mocy.
  • Wprowadzone specjalne zasady dedykowane rezerwom strategicznym.
  • Wprowadzony obowiązek sporządzenia i realizacji przez państwa członkowskie o zidentyfikowanym deficycie mocy (w tym te stosujące już mechanizmy mocowe) planu działań wykonawczych, w którym zastosowane zostaną w pierwszej kolejności środki o charakterze rynkowym.
  • Udział mocy transgranicznych w rynku mocy.
  • Wymóg udostępnienia 70% zdolności transgranicznych na potrzeby rynku.
  • Ramy dla utworzenia europejskiej organizacji zrzeszającej operatorów dystrybucyjnych („EU DSO entity”), która będzie współtworzyć europejskie kodeksy sieci.
  • Pozostawienie priorytetowego dysponowania dla OZE i wysokosprawnej kogeneracji, co do zasady dla jednostek o mocy do 0,4 MW oraz dla jednostek istniejących niezależnie od mocy, które spełnią określone warunki.
W marcu 2019 roku porozumienie co do ostatecznej treści Rozporządzenia ma zostać finalnie zaakceptowane przez Parlament Europejski, następnie zostanie formalnie przegłosowane w Radzie.

Rozporządzenie wejdzie w życie przypuszczalnie w I połowie 2019 roku.

Rozporządzenie będzie stosowane od 1 stycznia 2020 roku.

Kontrakty mocowe zawarte w GK PGE w aukcjach wygranych na rynku mocy w 2018 roku i 2019 roku będą korzystać z ochrony praw nabytych przez cały okres ich obowiązywania.
Jednostki węglowe, które przekraczają standard emisji 550 g CO2/kWh (EPS 550) oraz 350 kg CO2 nie będą mogły uczestniczyć w rynku mocy od 1 lipca 2025 roku.
Oznacza to, że kontrakty mocowe (głównie roczne) dla jednostek istniejących (w tym jednostek modernizowanych do konkluzji BAT, które nie spełniają progu CAPEX dla kontraktów wieloletnich) będą mogły być realizowane najpóźniej do połowy 2025 roku. W związku z czym przyjęte regulacje wpływają na ponowną ocenę zasadności realizacji inwestycji dostosowawczych do konkluzji dotyczących BAT dla dużych obiektów spalania.
Potrzeba przeprowadzenia nowej oceny wystarczalności mocy uwzględniającej brak wsparcia dla istniejących jednostek wytwórczych po 2025 roku.
Dalsze skutki biznesowe będą wynikać również ze sposobu implementacji rozwiązań przyjętych w Rozporządzeniu, tam gdzie dają one swobodę działania władzom krajowym.

Dyrektywa EMD Główne cele rewizji Dyrektywy EMD:
  • Wzmocnienie pozycji konsumenta na rynku energii elektrycznej.
  • Ochrona odbiorców ubogich energetycznie i wrażliwych.
  • Zapewnienie dekarbonizacji, zwłaszcza poprzez promocję i rozwój elektromobilności.
18-19 grudnia 2018 roku odbył się ostatni trilog, podczas którego uzgodniono ostateczne brzmienie Dyrektywy w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej. Porozumienie będzie musiało zostać zaakceptowane przez Parlament Europejski i Radę.
Uzgodnione kluczowe kwestie to m. in.:
  • Wymóg wdrożenia inteligentnego opomiarowania liczników.
  • Ograniczenia w działalności OSD w zakresie magazynowania energii oraz obsługi punktów ładowania pojazdów elektrycznych.
  • Nowe warunki zmiany sprzedawcy energii elektrycznej.
  • Wprowadzenie odstępstwa od zasady swobody kształtowania cen energii umożliwiającego przejściowe stosowanie cen regulowanych dla gospodarstw domowych.
  • Wprowadzenie umów z ceną dynamiczną.
  • Wspieranie rozwoju energetycznych wspólnot.
W marcu 2019 roku, porozumienie co do ostatecznej treści Dyrektywy, ma zostać finalnie zaakceptowane przez Parlament Europejski, następnie zostanie formalnie przegłosowane w Radzie.
Dyrektywa wejdzie w życie 20 dnia po opublikowaniu jej w Oficjalnym Dzienniku Urzędowym UE.
Obowiązek transponowania Dyrektywy do krajowego porządku prawnego – do 31 grudnia 2020 roku.
Wpływ na segment dystrybucji, w szczególności w zakresie ograniczenia działalności związanej z magazynowaniem energii i prowadzeniem punktów ładowania pojazdów elektrycznych, a także nałożenia obowiązku wdrożenia inteligentnego opomiarowania.
Wpływ na segment obrotu, głównie poprzez nałożenie dodatkowych obowiązków informacyjnych względem konsumentów, skrócenie czasu na zmianę sprzedawcy, rozwój umów z ceną dynamiczną.

Segmenty

Regulacja Cele regulacji Ostatnie rozstrzygnięcia Kolejny etap

Wpływ na PGE

Wieloletnie Ramy Finansowe („WRF”) UE Ustanowienie ram finansowych UE (przychody i wydatki) na lata 2021-2027. KE przedstawiła w maju i czerwcu 2018 roku główne założenia odnośnie Wieloletnich Ram Finansowych UE na lata 2021-2027 oraz propozycje kilku aktów legislacyjnych.
W listopadzie i grudniu 2018 roku Parlament Europejski przyjął stanowisko w sprawie głównych założeń WRF (w tym postulat utworzenia funduszu wsparcia transformacji dla państw i regionów uzależnionych od węgla) i w sprawie niektórych innych aktów legislacyjnych dotyczących WRF. W przypadku m.in. funduszu rozwoju regionalnego i funduszu spójności trwają prace w Parlamencie Europejskim nad stanowiskiem.
Kluczowe kwestie zaproponowane przez KE to m.in.:
  • Zwiększenie środków finansowych na cele klimatyczne z 20% (2014-2020) do 25% całego budżetu UE (2021-2027).
  • Rozszerzenie katalogu kryteriów, na podstawie których będą przyznawane fundusze rozwoju regionalnego i spójności.
  • Wykluczenie ze wsparcia w ramach tych funduszy:
    • inwestycji na obniżenie emisyjności jednostek podlegających pod dyrektywę EU ETS,
    • inwestycji w wytwarzanie, magazynowanie i spalanie paliw kopalnych,
    • możliwości sfinansowania budowy i kosztów likwidacji elektrowni jądrowych.
    • Ustanowienie nowego źródła zasobów własnych UE: do 30% przychodów ze sprzedaży przydzielonych uprawnień do emisji z art. 10 ust. 2 lit. a dyrektywy EU ETSoraz do 30% równowartości rynkowej uprawnień, bezpłatnie przydzielonych wytwórcom energii elektrycznej.
Przyjęcie stanowiska Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do pozostałych aktów legislacyjnych związanych z WRF – I półrocze 2019 roku.

Prace w Radzie nad przyjęciem podejścia ogólnego w odniesieniu do WRF i związanych z nim poszczególnych aktów legislacyjnych – 2019/2020 rok.

Wpływ regulacji na ograniczenie wysokości środków finansowych możliwych do pozyskania przez spółki GK PGE na inwestycje.
Unijny Pakiet dot. finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego Wdrożenie przepisów mających na celu ułatwienie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego w UE. KE przedstawiła w marcu 2018 roku plan działań w zakresie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego, a w maju 2018 roku propozycje pierwszych aktów legislacyjnych dotyczących tego zagadnienia.
W grudniu 2018 roku Parlament Europejski przyjął stanowisko w sprawie rozporządzenia dotyczącego ustanowienia obowiązków informacyjnych oraz rozporządzenia dotyczącego wskaźników referencyjnych.
W zakresie powyższych dwóch rozporządzeń Rada uzgodniła podejście ogólne w grudniu 2018 roku.
Kluczowe kwestie zaproponowane przez KE to m.in.:
  • Zaangażowanie prywatnego sektora finansowego w osiągnięcie celów poprzez skierowanie strumienia finansowania na zrównoważone inwestycje.
  • Wskazanie kryteriów, na podstawie których dokonywana będzie ocena działalności ekonomicznej w celu stwierdzenia czy działalność ta jest zrównoważona pod względem środowiskowym. W tym zakresie uwzględniane jest m.in. działanie dotyczące wygaszania antropogenicznej emisji gazów cieplarnianych, w tym ze źródeł bazujących na paliwach kopalnych.
  • Wskazanie kryteriów, na podstawie których działalność będzie oceniania jako znacząco szkodząca łagodzeniu zmian klimatu i wobec tego nie będzie mogła zostać uznana za zrównoważoną pod względem środowiskowym. Wśród tych kryteriów wskazano na działalność, która przyczynia się do znaczącego wzrostu emisji gazów cieplarnianych.
  • Ustanowienie obowiązków informacyjnych dla instytucjonalnych uczestników rynku finansowego w odniesieniu do sposobu uwzględniania ryzyk związanych ze zrównoważonym rozwojem w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych lub w procesie doradztwa finansowego.
  • Ustanowienie wskaźników referencyjnych uwzględniających emisję CO2.
Trilogi odnośnie rozporządzenia w sprawie obowiązków informacyjnych oraz rozporządzenia w sprawie wskaźników referencyjnych – styczeń 2019 roku. Przyjęcie tych rozporządzeń – I połowa 2019 roku.

W Parlamencie Europejskim trwają prace nad stanowiskiem odnośnie rozporządzenia dotyczącego kryteriów, na podstawie których dokonywana będzie ocena działalności ekonomicznej w celu stwierdzenia czy działalność ta jest zrównoważona pod względem środowiskowym. Spodziewane przyjęcie stanowiska Parlamentu Europejskiego – I połowa 2019 roku. Spodziewane przyjęcie podejścia ogólnego Rady – II półrocze 2019 roku.

Możliwy wpływ regulacji na dostępność oraz koszt środków finansowych pozyskiwanych przez spółki GK PGE na inwestycje.

Wyniki wyszukiwania: